Ambitny program prac belgijskiej prezydencji zawiera jasne przesłanie: zaangażowanie na rzecz postulatu „więcej Europy”. Po niedawnych wyborach i w związku z wciąż trwającym procesem tworzenia rządu Belgia na polu wewnętrznym przeżywa trudny okres, ale polityką europejską steruje pewną ręką.

 

Europa ma do czynienia z głębokim podziałem społecznym, a udana prezydencja musi zająć się kwestiami, związanymi z nasileniem bezrobocia i wzrostem nierówności. Dzisiaj wciąż koszty kryzysu finansowego nakładają poważny ciężar na barki pracowników w Europie. Belgijska prezydencja chce poświęcić się ożywieniu gospodarki i zwiększeniu wzrostu gospodarczego poprzez uczynienie UE motorem reform strukturalnych, tworzenia miejsc pracy i zwiększenia konkurencyjności. Poprzez wdrożenie strategii UE 2020 na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego UE może uczynić ogromny krok w kierunku zielonej i gospodarki opartej na wiedzy, przy wzroście zatrudnienia. W ramach Europejskiego Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym Belgia chce promować spójność społeczną i dokonać postępu w sprawie usług interesu publicznego, w tym reformy systemu emerytalnego.

 

W pełni popieramy strategię belgijskiej prezydencji wobec Afryki, ponieważ może ona sprawić, że „zaginiony kontynent” znów znajdzie się w centrum uwagi. Na zbliżającym się szczycie UE-Afryka, w przeciwieństwie do większości globalnych graczy zaangażowanych obecnie w Afryce, Europa ma naprawdę coś do zaoferowania: partnerstwo na równych zasadach.

Wymiar wewnętrzny, stworzenie otwartej i bezpiecznej Unii poprzez wdrożenie programu sztokholmskiego, zostanie uzupełniony o wymiar zewnętrzny: kontynuację polityki rozszerzenia UE oraz uruchomienie Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych.

 

Przyjmuję z zadowoleniem zaangażowanie na rzecz metody wspólnotowej, co zadeklarował w ostatnią środę w Parlamencie Europejskim belgijski premier Yves Leterme. Tendencja do renacjonalizacji podejmowania decyzji objawiła się niedawno na posiedzeniu Rady. Koordynacja pomiędzy krajami członkowskimi jest mozolna i powolna: wydaje się, że Rada jest zdolna uzgodnić jedynie fakt, że nie jest w stanie niczego uzgodnić. Po powrocie do swoich krajów szefowie państw i rządów winę za niezdecydowanie i niezdolność do działania zrzucają na bezwładność UE. Ale kryzys w UE nie jest kryzysem instytucji UE: to kryzys jej państw członkowskich. Parlament i Komisja są gotowe i chętne do działania.

 

Pierwszym praktycznym egzaminem, z jakim będzie miała do czynienia belgijska prezydencja, będzie przeprowadzenie przez Radę pakietu w sprawie nadzoru finansowego. Do tej pory szefowie państw i rządów starali się wywiązać ze swojej odpowiedzialności za lepszą regulację i nadzór sektora finansowego. Parlament Europejski zatwierdził pakiet w sprawie nadzoru finansowego, ale przełożył na wrzesień końcowe głosowanie w tej sprawie w celu dania Radzie szansy, by udowodniła swoje zaangażowanie w kwestii rzeczywistej reformy rynków finansowych. Chcemy europejskiej odpowiedzi na kryzys, która sprawi, że ci, którzy są odpowiedzialni za kryzys zapłacą rachunek i która zapobiegnie jego powtarzaniu się. Teraz nadszedł czas, aby wziąć byka za rogi. Aby odnieść sukces, musimy zapewnić, że proeuropejska belgijska prezydencja dotrzyma swoich obietnic.

Delicious Digg Facebook Reddit Stumpleupon Google Live Yahoo

Ładowanie