Od czasu pierwszych bezpośrednich wyborów powszechnych w lipcu 1979, czterech eurodeputowanych socjalistycznych przewodniczyło temu zgromadzeniu.

Podczas szczytu w Paryżu w 1974 r., gdy przywódcy europejscy zatwierdzili zasadę europejskich wyborów bezpośrednich przez głosowanie powszechne, był wśród nich socjaldemokrata Helmut SCHMIDT. W tym nowym etapie budowy konstrukcji europejskiej można wyróżnić dwie fazy: od 10 września 1952, od dnia, kiedy Parlament Europejski jest jeszcze tylko wspólnym zgromadzeniem 78 delegatów Parlamentów narodowych, a następnie od 24 lipca 1979, kiedy to po raz pierwszy zebrał się Parlament Europejski, którego 410 posłów europejskich zostało wybranych w wyborach powszechnych.

Od czasu powstania, w kolejnych traktatach, uprawnienia i rola polityczna Parlamentu Europejskiego ciągle ewoluują.

Parlament posiada trzy rodzaje uprawnień: legislacyjne, budżetowe i kontrolne:

- Legislacyjne - Parlament Europejski głosuje prawa europejskie i dzieli te uprawnienia z Radą Europejską.

- Budżetowe – Parlament i Rada to dwa organy europejskie, które mają uprawnienia budżetowe

- Kontrolne – Parlament Europejski sprawuje demokratyczną kontrolę nad całością działań wspólnotowych.

W Parlamencie Europejskim zasiada obecnie (kadencja 2009-2014) 736 eurodeputowanych, wybranych na 5 lat, pochodzących z 27 państw Unii Europejskiej. To jedyna instytucja wspólnotowa, która odbywa posiedzenia i debatuje publicznie.

Aby wykonywać swoje uprawnienia Parlament Europejski posiada Regulamin, który ustala organizację i metody pracy, a także określa funkcje, jakie pełnią posiadacze mandatu wewnątrz instytucji.

Pracami Parlamentu Europejskiego kieruje Przewodniczący, który jest wybierany przez posłów w sposób przewidziany w artykule 13 Regulaminu.

Artykuł 13 : „Wybór Przewodniczącego - Przemówienie inauguracyjne“, rozdział 2 : Mandaty

„1. W pierwszej kolejności przeprowadzany jest wybór Przewodniczącego. Przed każdą turą głosowania kandydatury powinny być przedstawione Przewodniczącemu seniorowi, który informuje o nich Parlament. Jeśli po trzech turach głosowań żaden kandydat nie otrzyma bezwzględnej większości oddanych głosów, w czwartej turze kandydują tylko dwaj posłowie, którzy w trzeciej turze otrzymali największą liczbę głosów; w przypadku tej samej liczby głosów za wybranego uznany zostaje kandydat starszy wiekiem.

2. Po wyborach Przewodniczący senior ustępuje miejsca wybranemu Przewodniczącemu. Przemówienie inauguracyjne może wygłosić jedynie wybrany Przewodniczący.“

Przewodniczący pełni swoje obowiązki na mocy artykułu 19, rozdziału 3 Regulaminu:

Artykuł 19 : Kompetencje Przewodniczącego, rozdział 3: Organy i ich kompetencje

„1. Zgodnie z zasadami przewidzianymi w niniejszym Regulaminie, Przewodniczący kieruje całością prac Parlamentu i jego organów oraz posiada pełnię uprawnień do przewodniczenia obradom Parlamentu i zapewnienia ich sprawnego przebiegu.

Do uprawnień tych należy prawo do poddawania tekstów pod głosowanie w innej kolejności, niż ustalona w dokumencie stanowiącym przedmiot głosowania. Przez analogię do postanowień art. 155 ust. 7, Przewodniczący może zwrócić się w tym celu o uprzednią zgodę do Parlamentu.

2. Przewodniczący otwiera, zawiesza i zamyka posiedzenia oraz rozstrzyga o dopuszczalności poprawek, o pytaniach kierowanych do Rady i Komisji oraz o zgodności sprawozdań z Regulaminem. Przewodniczący dba o przestrzeganie Regulaminu i utrzymanie porządku, udziela głosu, ogłasza zamknięcie dyskusji, poddaje wnioski pod głosowanie i ogłasza wyniki głosowania, a także kieruje do komisji informacje dotyczące spraw leżących w ich gestii.

3. Przewodniczący może zabrać głos w dyskusji tylko w celu jej podsumowania lub zdyscyplinowania mówcy. Jeżeli chce on brać udział w debacie, opuszcza fotel Przewodniczącego, który może zająć ponownie dopiero po jej zakończeniu.

4. Na płaszczyźnie kontaktów międzynarodowych, podczas oficjalnych uroczystości, w czynnościach administracyjnych, sądowych i finansowych Parlament jest reprezentowany przez Przewodniczącego, który może delegować te uprawnienia.“

Przewodniczący Parlamentu jest wspomagany przez wiceprzewodniczących.

Przewodniczący Parlamentu Europejskiego:

Od 1979 było 13 Przewodniczących Parlamentu Europejskiego :

- Simone VEIL LDR-FR o d 1979 do 1982

- Piet DANKERT PSE-NL o d 1982 do 1984

- Pierre PFLIMLIN PPE-FR o d 1984 do 1987

- Henry PLUMB (Lord) DE-UK o d 1987 do 1989

- Enrique BARÓN CRESPO PSE -ES o d 1989 do 1992

- Egon A KLESPSCH PPE-DE o d 1992 do 1994

- Klaus HÄNSCH PSE - DE o d 1994 do 1997

- GIL ROBLES-GIL DELGADO PPE-ES o d 1997 do 1999

- Nicole FONTAINE PPE/DE- FR o d 1999 do 2002

- Pat COX ELDR -IE o d 2002 do 2004

- Josep BORRELL FONTELLES PSE-ES o d 2004 do 2006

- Hans-Gert PÖTTERING PPE-DE o d 2007 do 2009

- Jerzy BUZEK  EPP-ED o d 2009 do 2011 

SOCJALISTYCZNI PRZEWODNICZĄCY PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO :

PIET DANKERT   Kadencja 1979 - 1984 : Przewodniczący od stycznia 1982 do lipca 1984 Wiceprzewodniczący od 10 . 12 . 1979 do 18 .01.1982 i od 21. 01 . 1987 do 24.07.1989

Piet DANKERT był posłem Parl a ment u europ ejskiego od 1977 do lipca 1987 , i od 1994 do 1999 .

Piet DANKERT był drugim Przewodniczącym Parlamentu Europejskiego od czasu wyborów powszechnych, w kadencji 1979 - 1984 .

Piet DANKERT urodził się w styczniu 1934 , zmarł 21 czerwca 2003 we Francji, w wieku 69 lat. Był dynamicznym członkiem zgromadzenia parlamentarnego i przekonanym zwolennikiem europejskiego federalizmu. Odegrał ważną rolę w obronie i kształtowaniu uprawnień Parlamentu. Jako pierwszy Przewodniczący, użył instrumentu budżetowego, dzięki czemu wzmocnił Parlament i sprawił, że budżet Unii Europejskiej stał się bardziej przejrzysty.

Podczas przemówienia oddającego hołd Piet owi DANKERT OWI , Robin COOK (urodzony 26 - 04 - 1946 , zmarły 06 -08- 2005 w wieku 5 9 lat . , od 1997 do 1 999 minister w rządzie Blaira (Partia Pracy), w latach 2001 do 2005 Przewodniczący Europejskiej Partii Socjalistycznej) tak scharakteryzował DANKAERTA :

"Piet DANKERT niezmordowanie walczył o reformę Instytucji Europejskich. Prowadził prawdziwą batalię, aby budżet Unii Europejskiej byl otwarty i przejrzysty. Później, jako holenderski sekretarz stanu ds. Europy, stawił czoła historycznemu wyzwaniu, aby doprowadzić do zniesienia tajności działań Rady Ministrów Unii Europejskiej. Jego wskazówki dały fundament pod Traktat z Amsterdamu, otworzył też drzwi do prawdziwego działania na poziomie europejskim w dziedzinie zatrudnienia.

Był przekonany o ważności silnych związków między Europą a Stanami Zjednoczonymi i odegrał pierwszoplanową rolę w rozwijaniu związków pomiędzy Parlamentem Europejskim i Kongresem USA. Uczestniczył w irlandzkim forum dla pokoju i pojednania w latach ’90. Jako wiceprzewodniczący komisji parlamentarnej PE wspierał relacje z Turcją, zajmując się także prawami związkowymi i prawami mniejszości w tym kraju. Świat polityczny Holandii i Europy stracił jednego ze swoich najbardziej energicznych najzdolniejszych działaczy.

Klaus HÄNSCH   Kadencja 1994 - 1997 : do lipca 1994 do stycznia 1997

Klaus HÄNSCH urodził się 15 grudnia 1 938 w Sprottau ( Śląsk). Sprottau było wówczas miastem niemieckim - dziś Szprotawa jest miastem polskim. W 1945 jego rodzina uciekła do Flensburg a w pobliże granicy niemiecko-duńskiej. To tam spędził swoje dzieciństwo, chodził do szkoły i odbył służbę wojskową. Studiował w Kolonii, Paryżu, Berlinie, zdobył dyplom nauk politycznych oraz doktorat z filozofii. Dziennikarz i politolog, rozpoczął swoje życie zawodowe jako asystent na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie ( 1966 - 1968 ) , potem został redaktorem naczelnym " Dokumente ", przeglądu współpracy międzynarodowej (1968-1970). Od 1964 należał do Partii Socjalistyczno-Demokratycznej (SPD). Życie polityczne rozpoczął jako doradca delegata Republiki Federalnej Niemiec do spraw kulturalnych w ramach francusko-niemieckiego traktatu o współpracy. Od 1970 do 1979 zajmował stanowisko attaché prasowego, potem od 1977 stanowisko rzecznika i specjalnego doradcy Johannes a RAU , ministra ds. Nauki i Badań Landu Nadrenii Północnej Westfalii.

W 1979, podczas pierwszych powszechnych wyborów europejskich, Klaus HÄNSCH , razem z Willym BRANDTEM, został eurodeputowanym i został posłem do Parlamentu Europejskiego. W Grupie Socjalistów dwukrotnie zajmował stanowisko wiceprzewodniczącego, koordynatora polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Po 1989, w ramach wyboru strategicznego prowadzi działalność polityczną związaną z przyszłością Europy i jej rozszerzeniem.

Odgrywał nieustannie kluczową rolę w kształtowaniu stanowisk naszej grupy, w szczególności podczas przełomowego roku zjednoczenia Niemiec (1989) i powstawania nowej Europy.

Od czasu swojej pierwszej kadencji, Klaus HÄNSCH jest członkiem Komisji Spraw Zagranicznych i bezpieczeństwa, Przewodniczącym delegacji Parlamentu Europejskiego ds. relacji ze Stanami Zjednoczonymi, członkiem komisji międzyinstytucjonalnej, później Spraw Konstytucyjnych.

Ewolucja Unii Europejskiej, od epoki Altiero SPINELLIEGO, tak z punktu widzenia instytucjonalnego, jak ze względu na jej rolę na świecie, jest dla Klausa HÄNSCH A centrum jego aktywności.

Działał także jako członek Prezydium Konwentu europejskiego ds. Przyszłości Europy ( 2002 - 2003 ) i jako przedstawiciel Parlamentu Europejskiego w ramach Konferencji Międzyrządowej, która miała za cel przygotowanie projektu Traktatu Konstytucyjnego.

Od 1994 do 1997 pełnił funkcję Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego. Podczas swojego inauguracyjnego przemówienia, 22 lipca 1997, wypowiedział się zdecydowanie za racjonalizacją i wzmocnieniem uprawnień Parlamentu deklarując:

„nie chodzi tylko o otrzymanie większych uprawnień dla Parlamentu (…), ale o skuteczniejsze używanie tych, które już mamy“. Jak podkreślał: „Unia Europejska nie potrzebuje więcej kompetencji, ale potrzebuje więcej demokracji parlamentarnej“.

Wejście w życie Traktatu z Maastricht i początki Unii Europejskiej podczas pełnienia przez niego funkcji Przewodniczącego zachęciły go do podjęcia wewnętrznych reform, tak aby „Parlament Europejski stał się bardziej przejrzysty, skuteczny, bardziej żywy i bardziej skoncentrowany“. Jego główne innowacje dotyczyły na przykład organizowania sesji plenarnej tak, aby Przewodniczący Komisji Europejskiej miał możliwość natychmiastowej odpowiedzi na każde pytanie, zamiast grupowania odpowiedzi na końcu posiedzenia, a także organizowania spotkań komisji parlamentarnych potrzebnych do dobrego przebiegu sesji plenarnej i przewidywania niezbędnego czasu na debaty polityczne.

Podpisał pierwsze przepisy europejskie dotyczące nowej procedury współdecydowania razem z Radą. Wzmacnił też, mimo silnego sprzeciwu, rolę Parlamentu Europejskiego, zdobywając dla Parlamentu prawo do przesłuchiwania kandydatów na komisarzy w komisjach parlamentarnych, podczas procedury mianowania Komisji, jeszcze przed głosowaniem nad jej składem.

Pełniąc funkcję Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, Klaus HÄNSCH uważał się za Przewodniczącego Unii Europejskiej, i odwiedzał różne regiony Europy, żeby lepiej zrozumieć „wielość“ Unii.

Pod koniec jego kadencji wizerunek Parlamentu został wzmocniony, a jego działanie zostało także docenione przez Przewodniczącego Grupy EPL (Europejskiej Partii Ludowej), Wilfried a MARTENS A .

Klaus HÄNSCH jest autorem licznych książek i artykułów na temat polityki i społeczeństwa we Francji, relacji francusko-niemieckich, zjednoczenia Europy i polityki Unii Europejskiej.

Klaus HÄNSCH został odznaczony licznymi medalami i honorowymi odznaczeniami, wśród nich, najcenniejsze wyróżnienie w jego oczach: tytuł „honorowego obywatela“ swojego rodzinnego miasta, Szprotawy.

Enrique BARÓN CRESPO   Kadencja 1989 -1994 : od lipca 1989 do stycznia 1992

Enrique BARÓN CRESPO - Urodzony 27 marca 1944 w Madrycie. Posiada tytuł magistra prawa i magistra zarządzania Instituto Católico de Administraciòn y Dirección de Empresas (ICADE) w Hiszpanii. Ma też dyplom l'Ecole Supérieure des Sciences Economiques et Commerciales (ESSEC) w Paryżu.

Urodzony 24 kwietnia 1947 w Pobla de Segur. Josep BORRELL FONTELLES p rzygotowywał się do matury pracując. Jego wyniki pozwoliły mu studiować na uniwersytecie. Po uzyskaniu dyplomu inżyniera aeronautyki w Universidad Politécnica de Madrid, zrobił doktorat z dziedziny nauk ekonomicznych w Université Complutense de Madrid , potem skończył studia podyplomowe z ekonomii naftowej na Institut français du Pétrole w Paryżu i studia podyplomowe z matematyki stosowanej na uniwersytecie w Stanford zie . Rozpoczął karierę zawodową jako inżynier w Hiszpańskim Przedsiębiorstwie naftowym ( 1972 - 1981 ).

Od 1974 Josep BORRELL FONTELLES należy do Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej, PSOE. W 1979 został radnym w Majadahonda ( przedmieścia Madrytu) , potem od 1979 do 1982 odpowiadał za finanse w rządzie regionalnym Madrytu. Kiedy w 1982 PSOE wygrała wybory w Hiszpanii, został członkiem rządu Felipe GONZALEZ A, w którym piastował różne funkcje : o d 1982 do 1984 Sekretarza Stanu ds. budżetu, o d 1984 do 1991 Sekretarza Stanu w ministerstwie finansów, i w końcu od 1991 do 1996 Ministr a ds. robót publicznych, transportu i środowiska.

Poza swoimi funkcjami rządowymi zajmował też stanowiska we władzach lokalnych w Barcelonie. Był posłem Barcelony w Kortezach, w Izbie deputowanych, (1986- 2004 ), członkiem narodowych władz wykonawczych Partii Socjalistycznej Katalonii ( 1992 - 2004 ), członkiem federalnych władz wykonawczych ( 1997 - 2000 ) . Od 1999 do 2004, przewodniczył komisji parlamentarnej ds. europejskich . Z tego tytułu, o d 2002 do 2004 , Josep BORRELL FONTELLES repr ezentował Parl a ment hiszpański (" Kortezy ") podczas prac Konwentu europejskiego ds. Przyszłości Europy.

Na czele listy socjalistów poprowadził partię do zwycięstwa w wyborach europejskich w 2004 r. i 20 lipca objął funkcję Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego.

W swoim inauguracyjnym przemówieniu, Josep BORRELL FONTELLES , podkreślając swoje europejskie przekonania mówił o tym, jak ważny jest sukces rozszerzenia Unii Europejskiej, tak aby stało się faktem ponowne zjednoczenie . "... O d Wilna do Lizbony, od Edynburga do Aten, wszyscy należymy do tej samej Europy“ – podkreślał w przemówieniu.

Także 29 października 2006 , podczas powtórnego wyboru Georgi ego PARVANOV A na Prezydenta Republiki Bułgarii, gratulował mu zdecydowanego zwycięstwa, « które zawiera w sobie uznanie dla jego zaangażowania, aby Bułgaria była częścią europejskiej rodziny ». Według niego « ten sukces pokazuje bez wątpienia poparcie narodu bułgarskiego dla wejścia do Unii 1 stycznia 2007 r. » .

Razem z bardziej kompleksowym wewnętrznym funkcjonowaniem Parlamentu Europejskiego udało mu się sfinalizować „trzydziestoletnie“ dossier dotyczącego statutu posłów europejskich. Ożywił ratyfikację Traktatu Konstytucyjnego i przyczynił się do promowania roli Parlamentu Europejskiego, szczególnie w czasie tworzenia pierwszej ekipy Przewodniczącego Komisji Europejskiej, konserwatysty Jose-Manuel DURAO BARROSO .

Podczas dyskusji nad budżetem udało mu się zorganizować Komisję ad hoc zajmującą się perspektywą finansową na lata 2007 - 2013 , której miał zaszczyt przewodniczyć, co było mu szeroko zarzucane przez prawicę. Warto przypomnieć, że l ord PLUMB ( PPE / DE ) postąpił tak samo, w 1987 r., gdy przewodniczył Parlamentowi Europejskiemu.

W ramach stosunków zewnętrznych Unii Europejskiej, 22 października 2006 , podczas szczytu 25 państw UE i Rosji w Lahti ( Finland ia ) , poświęconego kwestiom energetycznym, Josep BORRELL FONTELLES apelował do Prezydenta PUTIN A stwierdzając, że " nie wolno wymieniać praw człowieka za produkcje energii ". Szczyt odbywał się zaraz po morderstwie Ann y POLITKO W SK IEJ , gdy uważano, że rządy rosyjskiego Prezydenta skręcają w kierunku autor y tar yz m u i podczas polemiki pomiędzy Rosją a Gruzją, jak ustalić suwerenność Gruzji na całym jej terytorium.

W 2006 Josep BORRELL , został wybrany eurodeputowanym roku « za poważną próbę reformy Parlamentu i stworzenia zgromadzenia bardziej ukierunkowanego, bardziej żyjącego i bardziej politycznego ».